Lakin, uzun zamandır beklediğimiz bebeğimiz pazartesi günü geldi. Adeta küçük bir dişi maymun. 3 kilo olmasına rağmen bir karış boyu var. Surat zaten muşmula. O meşhur bebek kokusu bile alınmıyor koklandığında, hala deterjan falan kokuyor, o kadar taze yani namussuz. Ablamın o belalı, bol hastaneli, korku ve gözyaşı dolu hamileliğinden sonra rahat bir nefes alamamakla beraber evimi bile özler oldum. Afedersiniz bi tarafıma resmen ferfere sidiği kaçtı. Sevgilimi bile göremiyorum ki evet bu arada ben sözlendim. Ocakta nişan, temmuzda düğün diye hayal ediyoruz, ne kadarı kısmet olur bilemiyoruz. Bir ablama, bir bebeğe koşturmaktan, çeyiz alışverişinden uyuşmuş durumdayım. Ne evlilik heyecanı, ne bir mutluluk efenime söyliyim, kıvanç, sevinç falan hak getire... Saf yorgunluk şerefsizim.
İşte bu yüzden sizi bu kadar uzun zaman ihmal ettim, unutmadım, kalbimde yaşattım. Ufak ufak dönmeyi umut ediyorum. Dikiş makinesi de anca bebeğe çalışır oldu bu arada, iyi hoş ama gücüme gidiyor. Böhühüü..
İşte böyle sevgili bilögır.
Sevgiyle gözlerinden öper hasretle kucaklarım.
Bu şarkı da benden sizlere bugünlük hedaye olsun.
